خلاصه کتاب کار عمیق: قوانین موفقیت به کمک افزایش تمرکز در دنیای پرآشوب
شیما مسائلی
۲۶ خرداد ۱۳۹۶
شیما مسائلی

شیما مسائلی

نزدیک به ۱٫۵ ساله در بلاگِ مدیر نوشته‌های کارآفرینی و مدیریت منتشر می‌کنم. کتاب ترجمه شده اولم با عنوان "فروشگاهی برای همه چیز: جف بزوس و عصر آمازون" منتشر شده. امیدوارم از خواندن این کتاب لذت ببرید.

آرشیو نوشته‌ها
خلاصه کتاب کار عمیق: قوانین موفقیت به کمک افزایش تمرکز در دنیای پرآشوب
مقدمه: کتاب کار عمیق به این موضوع می‌پردازد که چگونه ظهور تکنولوژی، توانایی تمرکز عمیق بر وظایف‌مان را از ما گرفته است و چگونه می‌توان بر این معضل فائق آمد. در این خلاصه کتاب، استراتژی‌های گوناگونی مطرح شده است که به شما کمک می‌کند خروجی کارتان را بهبود داده و از زمان آزاد در اختیارتان نهایت بهره را ببرید.

عنوان کتاب: کار عمیق: قوانین موفقیت متمرکز در دنیای پر آشوب

نام اصلی کتاب: Deep Work: Rules for Focused Success in a Distracted World

سال انتشار: ژانویه ۲۰۱۶

نویسنده: کال نیوپورت (Cal Newport)

موضوع: بهره‌وری و مدیریت زمان

این کتاب چه نفعی برای من دارد؟ تمام پتانسیل مرا از طریق کار عمیق و متمرکز به من نشان خواهد داد.

فکر می‌کنید در زمان گردآوری این خلاصه کتاب، چند متن، پیام یا ایمیل دریافت خواهم کرد؟ صادقانه بگویم تعداد آنها بسیار اندک است، اما سوال اینجاست که: دانستن این موضوع چه تاثیری بر درک من از این خلاصه کتاب خواهد گذاشت؟

اگر متوجه اهمیت این سوال نباشید، با تمرکز کمتری به مطالعه این متن می‌پردازید و احتمالا بعضی جزئیات آن را از دست می‌دهید. در دوره‌ای که تکنولوژی با سرعتی که روزگاری فقط یک رویا بود، در حال تکامل است و باید به دنبال کسب مهارت‌هایی باشیم که ما را در تمرکز بر یک وظیفه در آن واحد توانمند کند. ما باید “کار عمیق” را یاد بگیریم.

کار عمیق به چه معناست و چگونه به دست می‌آید؟ برای تازه‌کاران می‌گویم که ابتدا بهتر است صدای نوتیفیکیشن موبایل خود را خاموش کنید، بعدا متوجه این مطلب خواهید شد.

کال نیوپورت – نویسنده کتاب کار عمیق

آنچه در این خلاصه کتاب می‌خوانید:

  • چکونه انجام دادن همزمان کارها (مولتی تسکینگ) بهره‌وری شما را پایین می‌آورد؛
  • تفاوت بین “انجام کار عمیق” و “غرق شدن در کار” چیست؛
  • چگونه “دوش گرفتن” زمان مناسبی برای تمرکز بر یک موضوع است؛
  • انجام دادن همزمان کارها و حواس‌‎پرتی، دشمن بهره‌وری هستند.

بسیاری از مردم گمان می‌کنند که انجام دادن همزمان چند کار به معنای استفاده بهینه از زمان‌شان است، اما این استدلال به شدت اشتباه است. علت آن هم این است که مولتی‌تسکینگ یا انجام دادن همزمان چند کار، به معنای بهره‌وری نیست. سوفی لروی (Sophie Leroy)، استاد رشته کسب‌وکار در دانشگاه مینسوتا در سال ۲۰۰۹ تحقیقی در این مورد انجام داده و علت را به ما می‌گوید.

او نشان داد که در زمان تغییر وظیفه از وظیفه‌ی الف به ب، توجه ما هنوز به وظیفه‌ی الف معطوف است، به این معنا که تنها نیمی از تمرکز ما روی وظیفه‌ی دوم متمرکز می‌شود. او در آزمایش خود از دو گروه استفاده کرد: گروه الف که روی یک پازل کلمات کار می‌کردند و ناگهان از آنها خواست که به بررسی رزومه‌ها و تصمیمات استخدامی بپردازند؛ و گروه ب که از آنها خواست بعد از اتمام کار پازل کلمات سراغ بررسی رزومه‌ها بروند.

در حین این دو وظیفه لروی آزمون کوتاهی از آنها گرفت تا مشخص شود که چه تعداد کلید واژه از پازل هنوز در ذهن شرکت‌کنندگان باقی مانده است.

نتیجه؟ گروه الف تمرکز بیشتری بر پازل و در نتیجه تمرکز کمتری بر وظیفه‌ی خطیر استخدام فرد مناسب داشت.

انجام همزمان چندین کار برای بهره‌وری خوب نیست، ولو اینکه این همزمانی به معنای آنلاین بودن دائمی شما باشد. در واقع ممکن است این مسئله چندان با اهمیت به نظر نیاید که زبانه‌های (tab) شبکه‌های اجتماعی و ایمیل در حین کار روی مرورگرهای وب شما باز باشند، اما این واقعیت را تغییر نمی‌دهد که نوتیفیکیشن‌های جدیدی که در کنار صفحه ظاهر می‌شوند برای بر هم زدن تمرکز کافیست، حتی اگر به سرعت به آنها پاسخ ندهید.

در همین راستا، در سال ۲۰۱۲ تحقیقی با همکاری شرکت مک‌کینزی نشان داد که کارگران به طور متوسط ۶۰ درصد از زمان کار هفتگی خود را با ابزارهای ارتباط آنلاین مشغولند در حالیکه ۳۰ درصد آن به پاسخگویی یا فرستادن ایمیل مربوط می‌شود.

علیرغم این داد‌ه‌ها، کارگران باور داشتند که بیش از همیشه کار انجام می‌دهند. علت این امر از این قرار است که انجام وظایف کوچک و تبادل آنلاین اطلاعات باعث سرگرم شدن و احساس رضایت کاذب در انجام وظایف می‌شود، اما در حقیقت فقط منجر به عدم تمرکز ما بر وظایف اصلی‌مان هستند.

استراتژی‌های گوناگونی برای مفید انجام دادن کارها وجود دارند و همه آنها نیازمند اراده است.

اکنون که برخی موانع بر سر راه انجام دادن کار عمیق می‌شناسیم، این سوال مطرح می‌شود که: چطور می‌توان بر این موانع غلبه کرد؟ در حالیکه هیچ استراتژی جهان‌شمولی برای این امر وجود ندارد، برخی از راهکارهای مفید را در ادامه این مطلب بخوانید:

اولین راهکار، استفاده از رویکرد راهبانه است. این استراتژی با به دست آوردن درک روشنی از منابع ایجاد عدم تمرکز و زمان‌بندی رسیدگی به آنها، کمک می‌کند که در طول روز مانند یک تارک دنیا زمان‌هایی را فقط به انجام کارهای مشخصی اختصاص دهیم.

دومین راهکار، رویکرد دو قطبی نام دارد. در این رویکرد با تعیین زمان مشخصی برای انزوا از تمام مسائل حاشیه‌ای به انجام کاری معین پرداخته و باقی زمان را برای پرداختن سایر کارها، آزاد می‌گذاریم.

سومین راهکار، رویکرد موزون نام دارد. این رویکرد به ایجاد عادت انجام کار عمیق در بازه‌های زمانی مشخص (مثلا بازه‌های زمانی ۹۰ دقیقه‌ای در روز) می‌پردازد. در این رویکرد به کمک یک تقویم، دفعات و میزان تحقق این هدف را باید رصد کرد.

آخرین راهکار، رویکرد روزنامه‌نگاری برای استفاده از تمام زمان‌های آزاد پیش‌بینی نشده در روز با هدف انجام کار عمیق است. فارغ از اینکه کدام روش را انتخاب می‌کنید، همواره به یاد داشته باشید که این روش‌ها علمی هستند، نه تصادفی!

در واقع تفاوت اصلی بین غرق شدن در کار” و “مفید انجام دادن کار همین ویژگی است. غرق شدن در کاری معمولا تصادفی است و بعد از چندین ساعت پشت گوش انداختن حاصل می‌شود. اما مفید کار کردن، ارادی و هدفمند است. برای اینکه ذهن خود را آماده‌ی انجام کار عمیق کنید، باید آداب و رسومی داشته باشید:

یکی از این آداب می‌تواند داشتن یک فضای کار مشخص باشد. این کار می‌تواند به سادگی نصب یک علامت “لطفا وارد نشوید” روی درب، یا رفتن به یک کتابخانه و کافی‌شاپ انجام شود، به خصوص اگر دفتر کار اختصاصی نداشته باشید.

نوشته‌های با آنچه می‌خوانید

جی کی رولینگ، نویسنده رمان هری پاتر، برای این مورد مثال مناسبی است. او برای فرار از محیط پرمشغله‌ی خانه‌اش در هنگام نوشتن، آخرین کتاب هری پاتر را در یک هتل پنج ستاره نوشت.

آداب بعدی مشخص کردن مرزهاست، مثلا اینترنت را قطع کنید یا گوشی تلفن را خاموش نمایید.

در نهایت، تثبیت انجام کار عمیق است. به این معنا که برای انجام کار عمیق باید هر آنچه بدنتان برای تمرکز نیاز دارد به آن بدهید، تفاوتی نمی‌کند که غذا، ورزش و یا مقداری کافئین باشد. اگر این کار را انجام ندهید انرژی ذهنی لازم برای حفظ تمرکز نخواهید داشت و لذا نمی‌توانید کار عمیق را ادامه دهید.

مغز خود را متمرکز کنید و در انتخاب استفاده از تکنولوژی، به صورت گزینشی عمل کنید.

مغزهای ما در دنیای مدرن با انواع و اقسام حواس‌‍پرتی‌ها رشد کرده است. هر کجا را که نگاه کنیم، مردمی را می‌بینیم که به صفحات گوشی‌های خود چسبیده‌اند، در حال تایپ و چت کردن هستند، بازی می‌کنند و یا به طور مداوم صفحات فیس‌بوک خود را رفرش (Refresh) می‌کنند.

مسئله اینجاست که مغز ما به گونه‌ای تعبیه شده که به راحتی تمرکز خود را از دست می‌دهد. اگر علت آن را از دیدگاه تکامل بیان کنیم، این عوامل حواس‌پرتی نشان‌دهنده‌ی ریسک‌ها و فرصت‌ها هستند. بنابراین برای مغز ما تمرکز عمیق بر یک مسئله کار دشواری است.

اما این مسئله جای نگرانی ندارد، چراکه مدیتیشن‌های اثربخش به مغز ما در افزایش تمرکز کمک می‌کنند. برای اینکار به صورت زیر عمل کنید:

از زمان‌های سوخته که بهره‌وری ندارید، مثل زمان پیاده‌روی یا دوش گرفتن استفاده کنید. در طول این مدت به مسئله‌ای فکر کنید که باید به آن توجه کنید و اجازه ندهید ذهن‌تان موضوع را عوض کند. برای شروع از خودتان سوال کنید که چه موضوعاتی باعث حل مسئله می‌شود. بعد از اینکه در مورد راه حلی با خوتان توافق حاصل کردید، از خودتان بپرسید که چه راهکار عملی برای رسیدن به هدف وجود دارد؟

دید شما به این کار باید مانند تمرین دادن ذهن‌تان باشد، این روال به شما کمک می‌کند که تمرکز خود را پرورش دهید.

این کار همچنین باعث می‌شود از هدف خود هنگام استفاده از شبکه‌های اجتماعی خودآگاه باشید. بنابراین اگر هدف شما از استفاده‌ی فیس‌بوک برای ایجاد و حفظ ارتباط با دوستان‌تان است، نه تنها از این طریق برای حفظ ارتباط با آنها تلاش کنید، بلکه زمانی را هم برای برقراری ارتباط حضوری و تلفنی با آنها اختصاص دهید.

اگر نمی‌توانید چنین کاری را انجام بدهید، به مدت ۳۰ روز از شبکه‌های اجتماعی استفاده نکنید. سپس از خودتان بپرسید:

  1. آیا در ماه گذشته اگر شبکه‌های اجتماعی بودند زندگی بهتری می‌داشتم؟
  2. آیا کسی متوجه این مسئله شد که من استفاده از آنها را کنار گذاشته‌ام؟

اگر جواب شما به هر دو سوال بالا منفی بود، به صلاح شماست که استفاده از آن را کنار بگذارید. اما اگر جواب مثبت است بهتر است مجددا از آنها استفاده کنید.

زمان‌بندی برای کار و اوقات فراغت باعث بازیابی انرژی شما می‌شود.

زمانی‌که بعد از یک روز کاری پرمشغله به خانه بر می‌گردید، فقط دوست دارید که هیچ کاری انجام ندهید. برای بسیاری از ما معنای این حرف از این قرار است که هیچ بازه زمانی مشخصی برای انجام دادن وظایف‌مان تعیین نکنیم.

از قضا با اینکار هر شب در یک روال روزمره گرفتار می‌شویم: تلویزیون می‌بینیم، گوشی‌های‌مان را بالا و پایین می‌کنیم و یا به صفحه کامپیوترمان خیره می‌شویم. بنابراین زمانی‌که آماده خواب می‌شویم حتی از موقعی که به خانه آمدیم هم بیشتر احساس خستگی کرده و عاری از هر گونه انرژی برای شروع روز بعد هستیم.

چگونه می‌توان از این شرایط اجتناب کرد؟

با برنامه‌ریزی برای تمام کارهایی که انجام می‌دهید، نسبت به اینکه زمان آزاد خود را چگونه می‌گذرانید آگاه‌تر خواهید بود. با شروع هر روز کاری، برنامه‌ای تنظیم کنید که روز شما را در بازه‌های زمانی حداقل ۳۰ دقیقه‌ای نشان دهد. این برنامه باید کار و وظایف شخصی شما را مثل زمان استراحت، غذا و یا رسیدگی به ایمیل‌ها را نشان دهد.

این مسئله غیرقابل اجتناب است که برنامه در طول روز تغییر می‌کند، اگر هم چنین تغییراتی ایجاد شد، بازه‎‌های زمانی موجود در برنامه‌ی خود را با توجه به شرایط جدید مجددا تنظیم کنید. هدف از این کار مقید شدن به برنامه‌ای خشک و غیرقابل انعطاف نیست، بلکه ایجاد آگاهی از اینست که زمان خود را چگونه سپری می‌کنید.

این کار بدان معناست که شما می‌توانید برای تعطیلات و آخر هفته‌ی پیش روی خود برنامه‌ریزی کنید و به سمت اهداف مشخصی پیش بروید. بنابراین سعی کنید کار خود را در ساعت مشخصی ترک کرده و برای زمان چک کردن شبکه‌های اجتماهی محدودیت‌هایی قائل شوید. با اینکار به ذهن‌تان زمان لازم برای استراحت می‌دهید.

در نهایت برنامه، بعدازظهرها و آخر هفته‌های خود را مستقل از اینترنت تنظیم کنید، چرا که اینکار به بازیابی قوای ذهنی و جسمی شما کمک می‌کند. اینکارها می‌تواند شامل مطالعه، ورزش و یا وقت گذرانی با عزیزان‌تان باشد.

جمع‌بندی

پیام اصلی کتاب کار عمیق از این قرار است:

عوامل حواس‌پرتی و تمرکز زدایی در دنیای مدرن امروزی همه جا حضور دارند و انجام همزمان چندین کار باهم به صورت پیش‌فرض‌های اشتباه ذهنی ما تبدیل شده است، در حالیکه همزمان انجام دادن کارها، بهره‌وری را از بین می‌برد. خوشبختانه راهکارهایی وجود دارد که کمک آنها می‌توانیم منابع تمرکز زدایی‌مان را شناسایی کرده و به مغزمان اجازه دهیم در آن واحد فقط روی یک کار متمرکز شود.

راهکار عملی: موقعیت بعدی که به شدت پس از یک روز بی‌حاصل احساس خستگی کردید، برای خودتان یک “آخر هفته‌ی بدون اینترنت” تنظیم کنید.

در محیط کار فقط در بازه‌های زمانی مجاز از اینترنت استفاده کنید و در باقی موارد تمرکز خود را روی کاری حفظ کنید که در برنامه‌ی خود در نظر گرفته‌اید. اینکار بهره‌وری شما را بالا می‌برد، چراکه می‌خواهید نهایت بهره را از زمان مجازی که برای استفاده از اینترنت برای خود در نظر گرفته‌اید، ببرید. به فاصله‌ی کوتاهی، از میزان افزایش تمرکز خود در هنگام انجام کارها و خودآگاهی در زمان جستجو در مرورگر وب‌تان شگفت‌زده خواهید شد.

پیام بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *